Surja 86
الطارق
At-Taariq
Me emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1 بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ١ Pasha qiellin dhe yllin ndriçues (të natës)!Betohem në qiellin dhe yllin e natës.Pasha qiellin dhe Yllin e dritës? 2 وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ٢ E ku e di tise çka është tariku - trokitësi?E, a e di ti se ç’është ylli i natës?A e di ti çka është Ylli i dritës? 3 ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ٣ Ai është ylli që shpon (errësirën me dritë).Ai është ylli që shpon terrin (me dritën e vet).Ylli i shkëlqyer, 4 إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ٤ Nuk ka asnjëri njeri që ndaj tij të mos ketë përcjellës.Për çdo njeri ka mbikëqyrës (ndaj tij)!Nuk ka njeri i cii nuk ka një mbrojtës. 5 فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ٥ Le të shikojë njeriu se prej çkahit është krijuar?Le të shikojë njeriu prej çkahjes është krijuar:Le të shikojë njeriu prej çka është krijuar! 6 خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ٦ Ai është krijuar prej një uji që hidhet fuqishëm,është krijuar nga lëngu që kullon (hudhet),Është krijuar nga një ujë i hedhur 7 يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ٧ E që del nga kurrizi i shpinës dhe dërrasa e gjoksit.i cili del nga kurrizi (i mashkullit) dhe krahërori,Që del nga meskryqet dhe krahërori. 8 إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ٨ E s’ka dyshim se Ai ka fuqi ta rikthejë në jetë atë.dhe, me të vërtetë, Ai (Perëndia) është i pushtetshëm – për ta kthyer (ringjallë) atë,Dhe ai, me të vërtetë, ka forcë të përsërisë këtë.
9 يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ٩ Ditën kur do të gjurmohen të fshehtat.në Ditën kur do të zbulohen sekretetAtë ditë kur do të shpalohen fshehtësitë, 10 فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ١٠ E ai (njeriu) nuk ka forcë as ndihmëtarë.kur njeriu nuk do të ketë as fuqi, as ndihmës.Kur njeriu nuk do të ketë as forcë e as ndihmës. 11 وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ١١ Pasha qiellin që kohë pas kohe kthehet me shi.Betohem në qiellin, shëndrues i (plot) gjendjevePasha qiellin plot me shi, 12 وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ١٢ Edhe kohën që qahet për bimë.dhe Tokën që plasaritet për të mbirë bimët, -Edhe tokën që çahet e plasaritet (për të mbi)! 13 إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ١٣ Është e vërtetë se ai (Kur’ani) është fjalë që dallon - gjykon.Kur’ani, me të vërtetë, është fjalë që ndanë të vërtetën prej të pavërtetës,Ai (Kur’ani) është njëmend fjalë që vendosmërisht shkoqit, dallon. 14 وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ١٤ Nuk është ai i parëndësishëm (lojë e kotë)!ai nuk është kurrfarë burleske (tregim i kotë)!Nuk është fjalamani e kotë! 15 إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا١٥ Ata vërtetë bëjnë kurtha.Me të vërtetë, at shërbehen me dinakëri (të mëdha),Ata njëmend thurin kurtha. 16 وَأَكِيدُ كَيْدًۭا١٦ Po edhe Unë përgatis dështimin e kurtheve të tyre!e, Unë i ndëshkojë për dinakërinë, e tyre –Por unë u kundërvihem me kurtha.
17 فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا١٧ E ti jobesimtarët jepju afat, afatizoi ata pak.andaj, caktoju pak afat jobesimtarëve, lëri në qetësi ata edhe për një çast.Prandaj priti mosbesimtarët, jepu edhe pak afat!