Surja 75
القيامة
Al-Qiyaama
Me emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1 بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ١ Betohem në ditën e kijametit;Betohem në Ditën e KijametitBetohem, seriozisht, në Ditën e Kijametit, 2 وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ٢ Betohem në shpirtin që është shumë qortues!dhe betohem në shpirtin e atij që e qorton vetveten.Dhe betohem, seriozisht, në shpirtin që veten e qorton. 3 أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ٣ A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij?A mendon njeriu që nuk do të mund t’ia mbledhim eshtrat e tij?A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij? 4 بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ٤ Po, do t’ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t’ia rikrijojmë si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij!Po si jo, Ne mundemi me ia bë majet e gishtave ashtu si i ka pasur.Po, si jo! Ne kemi mundësi të rikrijojmë eedhe majet e thonjve të gishtërinjve të tij. 5 بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ٥ Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe mëtej në mëkate.Por, njeriu dëshiron të gabojë përderisa të jetë gjallë,Por njeriu dëshiron të gabojë në jetë. 6 يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ٦ Andaj edhe pyet: “Kur është dita e kijametit?”e pyet: “Kur do të jetë Dita e Kijametit?”Ai pyet: “Kur do të bëhet kijameti”? 7 فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ٧ E, kur të merren sytë (të parët)?Kur syri (shikimi) të shqetësohet nga frikaPor kur t’i shtanget shikimi, 8 وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ٨ E të zëhet hëna (errësohet),dhe të zihet Hëna,Edhe hëna të errësohet,
9 وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ٩ Dhe të bashkohet dielli e hëna.dhe Dielli e Hëna të bashkohen,Dhe Dielli me hënë të bashkohet, 10 يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ١٠ Atë ditë njeriu do të thotë: “Nga të iket!”atë ditë njeriu, thërret: “Ku të ikim?”Atë ditë njeriu do të thotë: “Kah të iket?!” 11 كَلَّا لَا وَزَرَ١١ Jo, nuk ka strehim!Askund! S’ka strehim.Askund! Nuk ka strehim. 12 إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ١٢ Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku!Atë ditë, strehimi është te Zoti yt,Atë ditë cakur është te Zoti yt, 13 يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ١٣ Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la prapa.atë ditë, njeriu informohet për veprat që i ka punuar, si dhe për ato që i ka lëshuar,Atë ditë njeriu do të informohet për atë që e ka shpejtuar ose e ka vonuar, 14 بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ١٤ Po njeriu është dëshmitar i vetvetes.njeriu vetë do të dëshmojë kundër vetvetes,Por njeriu është dëshmitarë kundër vetes, 15 وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ١٥ Edhe nëse i paraqet arsyetimet e veta.madje – edhe në qoftë se i paraqet arsyetimet e veta, (ato nuk pranohen).Edhe pse përpiqet të sjellë arsyetimet e tij. 16 لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ١٦ Ti (Muhammed) mos shqipto atë (Kur’anin) me gjuhën tënde për ta nxënë atë me të shpejtë!Mos nxito në të lexuarit e Kur’anit me gjunë tënde,Atë (Kur’anin) mos e shqipto me gjuhë për ta shpejtuar,
17 إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ١٧ Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij!Ne, do t’i tubojmë pjesët e tij (Kur’ani), për ta lexuar atë (si është).Ne kemi detyrë tubimin dhe leximin e tij, 18 فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ١٨ E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.E, kur ta lexojë Xhebraili atë (Kur’anin), përcille ti leximin e tij,E kur e lexojmë, ti përcille leximin e tij, 19 ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ١٩ Dhe pastaj është obligim i yni që ta shkoqisim atë.e pastaj, Ne do ta shpjegojmë.E pastaj, është detyrë e jona ta shkoqisim. 20 كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ٢٠ Jo, nuk është ashtu! Por ju jeni që e doni të ngutshmen (dynjanë).Po, me të vërtetë! Ju e doni këtë jetë,Por ani! Ju e dashuroni këtë jetë të kalueshme, 21 وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ٢١ Dhe e lini pas shpine atë të ardhmen (ahiretin).kurse, për jetën tjetër nuk keni kujdes.Dhe e leni pas shpine atë tjetrën. 22 وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ٢٢ Atë ditë do të ketë fytyra të shkëlqyera (të gëzuara).Atë ditë – disa fytyra do të shkëlqejnë,Atë ditë disa fytyra do të shkelqejnë 23 إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ٢٣ Që Zotin e tyre e shikojnë.në Zotin e tyre do të shikojnë;E disa fytyra atë ditë do të jenë të ngrysura. 24 وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ٢٤ Atë ditë ka fytyra edhe të vrazhda.atë ditë – disa fytyra janë të mrrolura,Zotin e vet do ta shikojnë,
25 تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ٢٥ Që presin t’u thyhet kurrizi (të shkatërrohen).e dinë që do t’i gjejë fatkeqësi e madhe.Duke menduar se do t’i godit fatkeqësi. 26 كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ٢٦ Jo dhe Jo! Po kur të arrijë (shpirti) në gropë të fytit (të gjoksit),E, shiko! Kur të vijë shpirti në fyt,Po, si jo! Kur (shpirti) depërton në eshtrat kyqe, 27 وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ٢٧ Dhe thuhet (nga familja e të afërmit): “Kush do ta shërojë?”dhe thërret: “A ka shërues?”dhe të thuhet, “Kush është shërues”? 28 وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ٢٨ Dhe ai bindet se ai po ndahet.dhe ai do të bindet se ai është çasti i ndarjesDhe mendoi se është momenti i ndarjes, 29 وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ٢٩ E t’i puqet kofsha për kofshe (t’i vështirësohet gjendja).dhe këmba me këmbën lidhen,Dhe këmba me këmbë ndërlidhet... 30 إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ٣٠ Atë ditë vetëm te Zoti yt shkohet.atë ditë do të sillet të Zoti yt:Te Zoti yt do të sillen atë ditë, 31 فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ٣١ E ai as nuk vërtetoi atë që duhej, as nuk u falë.“Ai nuk ka besuar dhe nuk është lutur (falë namaz),“Dhe nuk ka besuar as e ka kryer faljen, 32 وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ٣٢ Por përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën.por ka mohuar dhe është shmangë,por ka kthyer shpinën dhe ka përgënjeshtruar.
33 ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ٣٣ Dhe shkonte te familja e tij me fodullëk.e pastaj ka shkuar te të afërmit (familja) e tij, duke u krenuar”.E pastaj shkon tek të vetët, mendjemadh”. 34 أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ٣٤ Të është afruar ty e keqja e t’u afroftë! (ose i mjeri ti i mjeri).Mjer për ty! Mjer për ty!I mjeri ti! I mjeri ti! 35 ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ٣٥ Edhe nje herë t’u afrua ty e keqja; t’u afroftë!E, përsëri: Mjer për ty! Mjer për ty!Dhe prapë, i mjeri ti! I mjeri ti! 36 أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى٣٦ A mos mendon njeriu se do të lihet duke mos zënë asgjë (pa kurrfarë përgjegjësie).Vallë, a mendon njeriu se do të mbetet pa obligime (pa përgjegjësi)?A mendon njeriu se do të lihet në vullnet të vetin, pa përgjegjësi? 37 أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ٣٧ A nuk ka qenë ai në një pikë ujë që derdhet.A s’ka qenë njeriu së pari pikë fare (sperme) që hudhet lehtë,A nuk ka qenë një pikë fare që hudhet, 38 ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ٣٨ E pastaj u bë gjak i trashë, e Ai e krijoi dhe e përsosi?pastaj u bë gjak i doçkuar, nga i cili, Ai (Perëndia), e ka krijuar dhe e ka formur të plotë.Pastaj ka qenë gjak i trashur dhe e ka krijuar në formën e përsosur, të fundit, 39 فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ٣٩ Dhe prej tij Ai i bëri dy lloje: mashkullin dhe femrën.Dhe, prej tij i bëri çiftet: mashkullin e femrën,Dhe prej atij bëri dy qifte, mashkull dhe femër. 40 أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ٤٠ A nuk është Ai (Zot) i fuqishëm që i ngjall të vdekurit?e, vallë, Ai krijuesi, a nuk ka fuqi edhe t’i ngjallë të vdekurit?”Po a nuk ka Ai mundësi të ngjallë të vdekurin?