Surja 80
عبس
Abasa
Me emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1 بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ١ Ai vrenjti (fytyrën) dhe u kthye.Ai (Muhammedi) u mrrol e u kthye (me fytyrë)U vrenjt dhe ktheu shpinën 2 أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ٢ Ngase atij i erdh i verbëri.ngase i erdhi pranë i verbëri.Se i pat ardhur i verbëri. 3 وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ٣ E ku mund ta dish ti, ndoshta ai do të pastrohet.E kush të dëfton ty – ndoshta ai dëshiron të pastrohet (nga mëkatet),Ku e di ti, ndoshta do të pastrohet. 4 أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ٤ Apo do të këshillohet dhe këshilla do t’i bëjë dobi!ose të këshillohet, e t’i sjell dobi atij këshillimi,Ose të këshillohet dhe këshilla të jetë me dobi. 5 أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ٥ E ai që nuk ndien nevojë (për Zotin) pse ka pasuri,e atij që ësthë i pasur (e prezentohet si i panevojshëm për të besuar)E kush është i pasur, 6 فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ٦ Ti atij i vë veshin (i drejtohesh)!atij po i ktheheshTi atë e pranon. 7 وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ٧ Po ti nuk ke përgjegjësi, pse ai nuk pastrohet.sepse, ti nuk ke përgjegjësi, nëse ai nuk don të pastrohet (të besojë);Dhe nëse ai nuk pastrohet, ç’ke ti? 8 وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ٨ Ndërsa ai që nxiton dhe vjen te ti,e atij që të vjen ty duke nxituar (për këshillim)Kurse ai që të vjen me vrap,
9 وَهُوَ يَخْشَىٰ٩ Dhe meqë ai frikësohet,dhe ndien drojëNgase ai frikësohet, 10 فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ١٠ E ti nuk e zë asgjë (dhe nuk ia vë veshin fjalës së tij),e ti atë nuk po e merr në konsiderim.E ti nuk ia vë veshin atij! 11 كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ١١ Jo ashtu! Në të vërtetë këto janë këshilla.Mos vepro ashtu! Ato janë këshilla,Kurrsesi! (ashtu mos bën) Ajo është mësim. 12 فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ١٢ Kush do merr mesim nga kjo (nga Kur’ani).e, kush të dojë, le të mësojëAndaj kush do e merr atë mësim (Kur’anin). 13 فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ١٣ Është këshillë në flet të çmueshme.në faqet e (Kur’anit të) çmueshmeËshtë në fletë të respektuara, 14 مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ١٤ Me vlerë të lartë e të ruajtur.të lartësuara (të madhërueshme), të pastra,Të lartësuara, të pastruara. 15 بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ١٥ Në duar të udhëtuesve (engjëjve udhëtues mes All-llahut e njerëzve).me duart e shkruesve (engjëjve)Në duar të ambasadorëve (engjujve); 16 كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ١٦ Të nderuar e të ruajtur.të ndershëm dhe të drejtë.Fisnikë e të pagabueshëm.
17 قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ١٧ Qoftë mallkuar njeriu, sa mohues i fortë është ai!Mallkuar qoftë njeriu! Sa jomirënjohës që është ai!Qoftë shkatërruar njeriu! Po sa mohues i madh është! 18 مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ١٨ Po prej çkafi e krijoi Ai atë?Prej çkahjes e krijoi Ai (Perëndia) atë (njeriun)?!Prej çka e ka krijuar Ai? 19 مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ١٩ Atë e krijoi prej një pike uji dhe e përgatiti.Prej pikës së farës e krijoi dhe përgatiti për të çdo gjë të dobishme,Nga pika e farës e ka krijuar dhe e ka aftësuar, 20 ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ٢٠ Pastaj atij ia lehtësoi rrugën.dhe pastaj ia lehtësoi rrugën (e lindjes),Pastaj rrugën ia ka lehtësuar, 21 ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ٢١ Mandej atë e bëri të vdesë dhe atij i bëri varr (të varrosët).pas kësaj, (Ai) ia caktoi vdekjen dhe bëri që të varroset,Pastaj e vdes dhe e varros 22 ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ٢٢ Pastaj kur të dojë Ai e ringjallë atë.dhe, mandej kur të dojë Ai, e ringjallë.Dhe kur do e ringjallë. 23 كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ٢٣ Jo! Ai nuk zbatoi atë që urdhëroi Ai.Në të vërtetë! Ai – njeriu, ende nuk i ka plotësuar ato që i ka urdhëruar Ai!Jo! Ende nuk e ka zbatuar çkai ka urdhëruar Ai. 24 فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ٢٤ Njeriu le të shikoje ushqimin e vet.Le të shikojë njeriu në ushqimin e vet:Le të shikojë njeriu ushqimin e vet
25 أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا٢٥ Ne lëshuam shi të mjaftueshëm.Ne kemi derdhur ujëra (shira) të bollshme,Ne e kemi njomë me shi të mjaftueshëm. 26 ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا٢٦ Pastaj e çamë tokën sipas nevojës së bimës,pastaj e kemi plasaritur tokën me çarjePastaj e plasarisim tokën dhe e çajmë, 27 فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا٢٧ Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëradhe bëjmë që nga ajo të rriten drithërat,Dhe në të rrisim drith, 28 وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا٢٨ Edhe rrush e perime,dhe rrushi e perimet,Edhe rrush e tërfojë. 29 وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا٢٩ Edhe ullinj e hurma,dhe ulliri e palma,Edhe ullinj dhe pemë, 30 وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا٣٠ Edhe kopshte të dendura,dhe kopshtet e dendura,Edhe kopshte të dendura, 31 وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا٣١ Dhe pemë e kullosa,dhe pëmët e barishtet,Edhe pemë dhe kullosa, 32 مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ٣٢ Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.për ju dhe bagëtinë tuaj.Për nevoja tuaja dhe kafshëve tuaja.
33 فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ٣٣ E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);E, kur të arrijë zëri i madh shurdhues, -E kur të vijë ushtima shurdhuese: 34 يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ٣٤ Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,në Ditën kur njeriu ikën nga vëllau i tijAtë ditë kur njeriu ik nga vëllai i vet 35 وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ٣٥ Prej nënës dhe prej babait të vet,dhe nga nëna e babai i tijEdhe nga nëna edhe nga babai i vet, 36 وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ٣٦ Prej gruas dhe prej fëmjëve të vet.dhe nga bashkëshortja e fëmijët e tij;Edhe nga shoqja e vet dhe djemt e vet, 37 لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ٣٧ Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.atë Ditë, çdonjëri është i preokupuar me gjendjen e vetvetes,Atë ditë secilit njeri do t’i mjaftojë çështja e vet. 38 وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ٣٨ Atë ditë do të ketë fytyra të shndritura,disa fytyra atë Ditë, shëndrisin,Atë ditë disa fytyra do të jenë të ndritura, 39 ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ٣٩ Të buzëqeshura e të gëzuara.të qeshura, të gëzuara,Të qeshura, të gëzuara, 40 وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ٤٠ Atë ditë do të ketë edhe fytyra të pluhëruara,kurse disa fytyra, atë Ditë, pluhërosen,Kurse disa fytyra atë ditë do të jenë të pluhrosura,
41 تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ٤١ Që i ka mbuluar errësira e zezë,errësira do t’i kaplojë,Do t’i mbulojë terri i fortë. 42 أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ٤٢ E të tillët janë ata mohuesit, mëkatarët.këta janë jobesimtarët, të korruptuarit.E ata janë mosbesimtarët e mbrapshtë.