Surja 26
الشعراء
Ash-Shu'araa
Me emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1 بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ طسٓمٓ١ Ta, Sinë, Mimë.Tâ, Sín, Mîm.Ta sin Mim 2 تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ٢ Këto janë ajete të librit të (të Kur’anit) qartë!Këto janë ajetet e Librit të qartë!Ata janë ajete të Librit të qartë! 3 لَعَلَّكَ بَٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ٣ A mos do të mbysësh ti veten (Muhammed) pse ata nuk bëhen besimtarë?!A mos vallë ti (o Muhammed) don ta shkatërrosh veten, ngase ata nuk duan të besojnë?Ti mbase do ta shkatërrosh veten përse ata nuk janë besimtarë? 4 إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ٤ Silur të duam Ne, do të zbritnim një argument (mrekulli) nga qielli mbi ta, e që qafat e tyre do t’i rrinin përulur atij.Sikur të donim Ne, do të zbritnim në ta – nga qielli – një mrekulli, para së cilës, ata do të përulnin kokat e tyre.TË kishim dashur do t’u kishim zbritur atyre një argument nga qielli para të cilit do t’i ulnin kokat. 5 وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ٥ Atyre nuk u vjen asnjë këshillë e re nga Mëshiruesi, e që ata mos t’ia kthejnë shpinën.Dhe, atyre, nuk u ka ardhur kurrfarë këshille e re prej Mëshiruesit, e që të mos jenë shmangur nga ajo.Atyre nuk u ka ardhur asnjë vërejtje e re nga i Gjithmëshirshmi e të mos ia kthejnë shpinën. 6 فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ٦ Vërtet, ata përgënjeshtruan, por atyre do t’u vijë kobi i asaj me të cilën talleshin.Ata, me të vërtetë, e kanë përgënjeshtruar (këtë këshillë), andaj, do t’i arrijë ata, me siguri përfundimi i asaj, me të cilën janë tallë.Ata gënjyen, pra do tu vinë pasojat e asaj me çka ata tallen. 7 أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ٧ A nuk e shikuan ata tokën se sa shumë loje bimësh të dobishme bëmë të mbijnë në të?Vallë, a nuk shohin ata që në Tokë, Ne kemi bërë të mbijnë sa e sa lloje çifte bimësh të mrekullueshme?A nuk e shohin tokën prej së cilës bëjmë të mugullojnë gjithë llojet e bimëve fisnike. 8 إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ٨ Vërtet, në këto ka fakte (të forta), por megjithatë, shumica e tyre nuk kanë qenë besimtarë.Me të vërtetë, në këtë ka argument, por shumica e tyre (njerëzve) nuk kanë besuar,Në këto, vërtet, ka argumente. Megjithatë shumica prej tyre nuk besojnë.
9 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ٩ e s’ka dyshim se Zoti yt është Ai i Gjithfuqishmi (t’i ndëshkojë) po edhe i Mëshirshmi.e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe mëshirues.Kurse Zoti yt është, me të vërtetë, i dashur dhe i mëshirshëm. 10 وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ١٠ (Përkujto) Kur Zoti yt e thirri Musain: “Të shkosh te ai popull zullumqarë!”(Përkujtoju atyre, o Muhammed) kur Perëndia i thërriti Musait: “Shko te populli zullumqar,Kur Zoti yt thirri Musaun të shkojë te populli mizor. 11 قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ١١ Populli i faraonit, a nuk janë duke u frikësuar (dënimit)?populli i Faraonit; vallë, a nuk po i druajnë ata Perëndisë?”Popullit të Faraonit, ndoshta e përmban veten, 12 قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ١٢ Ai (Musai) tha: “Zoti im, kam frikë se do të trajtojnë si gënjeshtarë.(Musai) tha: “O Zoti im, unë kam frikë se do të më konsiderojnë gënjeshtar,Ai tha: “O Zot, kam frikë mos më trajtojnë si gënjeshtar. 13 وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ١٣ Do të më shtrëngohet krahrori (shpirti) im dhe nuk do të më leshohet gjuha ime (të flas rrjedhshëm), anaj dërgoje (bëre pejgamber) Harunin.e zemra po më ngushtohet, dhe gjuha nuk po më zhvillohet, andaj, dërgoja pejgamberllëkun edhe Harunit!Se do të më ngushtohet krahërori dhe gjuha do të më lidhet, andaj ma jep edhe Harunin si profet, 14 وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ١٤ Madje unë kam një faj ndaj tyre, e kam frikë se do të më mbysin (për hakmarrje)!”Unë jam edhe përgjegjës ndaj tyre për një gabim (mbytjen e një Kopti), andaj kam frikë se do të më vrasin.Se unë atyre u kaj një faj dhe frikohem se po më mbysin”. 15 قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ١٥ Ai (All-llahu) tha: “Kurrsesi (nuk do të mbysin), po shkoni ju të dy me argumentet Tona. Ne jemi me ju vështrues tuaj (ju dëgjojmë dhe ju ndihmojmë).(Perëndia) tha: “Kurrsesi! (Nuk do të vrasin, por) shkoni që të dy me argumentet Tona. Me të vërtetë, Na jemi me ju dhe dëgjojmë.“Po si jo, - tha Ai, - shkoni të dy me argumentet tona. Ne jemi me ju, ju dëgjojmë. 16 فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ١٦ Shkoni dhe faraonit thoni: “Ne jemi të dërguar nga Zoti i të gjitha botëve.Shkoni te Faraoni dhe i thoni: “Na jemi pejgamberët e Zotit të botërave,Ejani te Faraoni dhe thuani: “Ne jemi Profetë të Zotit të botërave,
17 أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ١٧ T’i lejosh beni israilët të vijnë me ne!”lejoni bijtë e Israelit që të vijnë me ne!”Lëri Izraelitët të vijnë me ne!” 18 قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ١٨ Ai (faraoni) tha: “A nuk të rritëm ty si fëmijë në mesin e tonë, ku i kalove disa vjet të jetës sate.(Faraoni) tha: “Vallë, a nuk të kemi rritur ne – në mesin tonë si fëmijë? Dhe, ke qëndruar në mesin tonë shumë vjet të jetës tënde –“A nuk të kemi rritur, - tha, - në mesin tonë sa ishe fëmijë, dhe, a s’i kalove aq vjet të jetës sate ndër ne? 19 وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ١٩ Dhe ti e bëre atë punën tënde që e bëre, prra ti je mohues (i të mirave që t’i bëmë).dhe, ke punuar atë veprën (e keqe) tënde, të cilën e ke punuar, e ti madje – je edhe jomirënjohës?”Dhe ti bëre veprën që e bëre dhe përsëri e mohon” 20 قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ٢٠ (Musai) Tha: “E bëra atë, atëherë kur isha i pavetëdijshëm.(Musai) tha: “E kam punuar atë (vepër) kur nuk kam qenë i udhëzuar (para profetnisë),“Atë e bëra atëherë, - u përgjegj,- kur isha i humbur, 21 فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ٢١ Andaj, edhe ika prej jush kur u frikësova nga ju, e Zoti im më dhuroi dhe më bëri nga të dërguarit.e kam ikur prej jush, ngase jam frikësuar prej jush, e Zoti im më dhuroi mençurinë dhe më bëri pejgamber.Prandaj, ika prej jush sepse u frikësova prej jush, kurse Zoti im më dhuroi urtësi e më bëri një nga profetët. 22 وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ٢٢ Më përmend atë të mirë që më bëre mua, e ti robërove beni israilët!”A është mirësi ajo që po më bëni vetëm mua, ndërsa Israelitët i bëre skllavë?”Ndërsa, mirësia që po ma përmend, mos është ajo që robërove izraelitët?” 23 قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ٢٣ (Faraoni) Tha: “E cili është ai zot i botëve (që ju dërgoj)?”Faraoni pyeti (Musain): “E ç’është Zoti i gjithë botërave?”“E kush është Zoti i botërave?” – tha Faraoni. 24 قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ٢٤ Ai i tha: “Zoti i qiejve dhe i tokës dhe ç’ka ndërmjet tyre, nëse bindeni!”(Musai) u përgjegjë: “(Ai është Allahu) Zot’i qiejve dhe i Tokës, dhe çka gjendet në mes tyre, nëse besoni?”“Zoti i qiejve dhe i tokës dhe gjithë çka ka në mesin e tyre, nëse besoni, - i tha (ky).
25 قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ٢٥ Ai (faraoni) atyre që ishin përreth, u tha: “A nuk e dëgjoni?!”(Faraoni) u tha atyre rredh vetes: “Vallë, a nuk po dëgjoni ju?”“A po dëgjoni”, - u tha atyre përreth 26 قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ٢٦ Ai (Musai) tha: “Zoti juaj dhe i prindërve tuaj të parë!”(Musai) tha: “(Ai është Allahu) Zot’i juaj dhe Zot’i të parëve tuaj”.“Zot i juaj dhe Zoti i prindërve, të parëve tuaj”, (tha Musa). 27 قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ٢٧ (Faraoni) Tha: “Vërtet, i dërguari juaj që u është dërguar juve, me siguri është i çmendur!”(Faraoni) tha: “Me të vërtetë, Pejgamberi i juaj, që u është dërguar, është i çmendur”.“Me të vërtetë, - tha Faraoni, - Profeti që u është dërguar është i marrë.” 28 قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ٢٨ (Musai) Tha: “Zot i lindjes dhe i perëndimit dhe ç’ka ndërmjet tyr. po qe se kuptoni!”(Musai) tha: “(Ai është Allahu) Zot’i lindjes dhe i perëndimit, dhe asaj që gjendet në mes tyre, nëse mendoni.“Zoti i lindjes dhe perëndimit dhe gjithë ç’ka në mes tyre, nëse jeni të mençur”, tha (Musa). 29 قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ٢٩ (faraoni) Tha: “Nëse ti beson zot tjetër pos meje, do të gjendesh në mesin e të burgosurve!”(Faraoni) tha: “Nëse ti merr për zot tjetër kë, pos meje, unë, me siguri, do të të hedhë në burg!”“Nëse pranon tjetër Zot, përveç meje, - tha (Faraoni) – do të jesh vërtetë një i burgosur” 30 قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ٣٠ (Musai) Tha: “A edhe nëse të sjell ndonjë argument të qartë!”(Musai) tha: “Vallë, (e bën atë) edhe pasi të kam sjellë mrekulli të qartë”.“A edhe nëse të sjell argumente të qarta”, - e pyeti (Musa) 31 قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ٣١ Ai tha: “Sille pra, nëse thua të vërtetën?”(Faraoni) tha: “E, demonstroje pra, nëse thua të vërtetën!”Ai tha: “Hajde, sille nëse flet të vërtetën!” 32 فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ٣٢ Atëherë, (Musai) e hodhi shkopin e vet, i cili u shndërrua në gjarpër të vërtetë.E (Musai) e lëshoi shkopin e vet (në tokë), e ai u shndërrua në gjarpër të vërtetë!Dhe Musa e hodhi shkopin e vet, kur qe, ai – gjarpër i vërtetë.
33 وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ٣٣ Nxori dorën prej xhepit, kur qe, ajo në sy të shikuesve flakëronte nga bardhësia.E, pastaj, nxorri dorën e vet (nga xhepi), kur ajo, u bë e bardhë para shikuesve!E luajti dorën, e ajo, për ata që e shikonin, ishte e bardhë. 34 قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌۭ٣٤ (faraoni) Parisë që e rrethonte, u tha: “Vërtet, ky qenka magjistar shumë i aftë!”(Faraoni) u tha parisë së tij, që i kishte përreth: “Ky, me të vërtetë, qenka magjistar i dijshëm,“Ky vërtet qenka magjistar i ditshëm – i tha parisë që e rrethonte (Faraoni). 35 يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ٣٥ Që me magjinë e vet dëshiron t’ju dëbojë nga toka juaj, e ç’më propozoni mua?(i cili) me magjitë e veta don t’ju dëbojë nga toka juaj, e ç’rekomandoni (ju)?”Me magjitë e tij dëshiron t’iu përzë nga toka juaj, çka po urdhëroni ju?” 36 قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ٣٦ Paria) Shtyje atë dhe vëlain e tij (çështjen e tyre) për më vonë, e ti dërgo nëpër qytete tubues.(Ata) u përgjegjën: “Lëre këtë dhe vëllain e tij, e dërgoni nëpër qytete që t’i tubojnë,“Lëre atë me gjithë vëlla dhe dërgo nëpër qytete, të mbledhin. 37 يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ٣٧ Që t’i sjellin të gjithë magjistarët e dijshëm këtu.të gjithë magjistarët e dijshëm, (e le t’i sjellin ty)”.Tërë magjistarët e dijshëm, t’i sjellin këtu”, 38 فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ٣٨ Dhe, magjistarët u tubuan në kohën e ditës së caktuar.Dhe, u tubuan magjistarët në kohën e ditës së caktuar,Dhe magjistarët u mblodhën në ditën dhe vendin e caktuar. 39 وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ٣٩ Edhe popullit iu tha: “Ejani e tubohuni,e popullit iu tha: “A jeni tubuarPopullit iu tha: “A jeni të një mendimi, të bashkuar 40 لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ٤٠ Ashtu që t’i përkrahin magjistarët, nëse ata triumfojnë”.që të shkojmë pas magjistarëve, nëse ata do të jenë fitues!”Që të jemi me magjistarët, nëse dalin fitimtarë!”
41 فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ٤١ E kur erdhën magjistarët i thanë faaonit: “A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim ngadhnjimtarë?”E, kur erdhën, magjistarët i thanë Faraonit: “A, me të vërtetë, do të shpërblehemi ne, nëse bëhemi fitues?”Kur erdhën magjistarët i thanë Faraonit: “A do të kemi shpërblime nëse dalim ngadhnjimtarë”? 42 قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ٤٢ Ai tha: “Po, bile ju do të jeni atëherë prej më të afërmve!”(Faraoni) u përgjegj: “Po, - do të jeni atëherë – edhe ndër të afërmit e mi”.“Po, - tha ai, - dhe atëherë do të më jeni më të afërt”. 43 قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ٤٣ Musai atyre u tha: “Hidhnie atë që keni për ta hedhur!”Musai u tha atyre: “Hudheni atë që doni ta hudhni!”Musa u tha: “Lëshone atë që dëshironi ta lëshoni”! 44 فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ٤٤ E ata i hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: “Për hir të madhërisë së faraonit, ne me sifuri do të jemi ngadhënjyes!”Dhe, ata hodhën konopët e tyre dhe shkopinjtë e tyre dhe thanë: “Pasha madhërinë e Faraonit, na, me të vërtetë, do të jemi fitues!”Dhe ata i lëshuan litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: “me madhërinë e Faraonit, ne vërtetë do të jemi fitimtarë”. 45 فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ٤٥ Atëherë edhe Musai e hodhi shkopin e vet, i cili menjëherë gëltiset gjithë çka kishin improvizuar ata.Pastaj, Musai hodhi shkopin e tij, e (shkopi i tij) i kapërdiu përnjëherësh, ato që i patën prodhuar ata rrejshëm.Edhe Musa e lëshoi shkopin e tij, i cili menjëherë përbiu gjithë çka kishin improvizuar ata. 46 فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ٤٦ Atëherë magjistarët ranë në sexhde (u përulën).Dhe, magjistarët ranë (në tokë) duke bërë sexhde,Magjistarët ranë në sexhde, iu përulën. 47 قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ٤٧ E thanë: “Ne i besuam Zotit të botëve,dhe thanë: “Na besojmë në Zotin e Gjithësisë,“Ne i besuam Zotit të gjithpërbotshëm, thanë ata. 48 رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ٤٨ Zotit të Musait e të Harunit!”Zotin e Musait dhe të Harunit!”Zotit të Musaut dhe të Harunit”.
49 قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ٤٩ Ai (faraoni) tha: “I besuat atij, para se t’ju lejoja unë?!” S’ka dyshim se ai (Musai) është prijësi juaj që ua mësoi juve magjinë, e keni për të marrë vesh më vonë. Unë do t’ua shkurtoi (do t’ua prejë) duart dhe këmbët tuaja të anës së kundër (klithi) dhe që të gjithëve do t’u gozhdoj”.(Faraoni) tha: “I besuat atij para se t’ju lejoja juve! – Me të vërtetë, ai është i madhi juaj, i cili u ka mësuar juve magjitë. E, ju do ta dini – unë, në të vërtetë, do t’ju këpusë duart dhe këmbët tuaja tërthorazi dhe do t’ju var të gjithëve!“I besuat atij, - tha (Faraoni) para se t’u jap unë leje. Ai është mësues juaj i vjetër që u ka mësuar magjinë, por ta dini mirë, do t’ua prejë duart dhe këmbët përkryq, dhe të tërëve do t’iu gozhdoj (do t’u vërë në kryq)”. 50 قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ٥٠ Ata (magjistarët) thanë: “S’ka rëndësi, ne kthehemi Zotit tonë,(Magjistarët) thanë: “S’ka gjë! – na do të kthehemi te Zoti ynë.“S’ka rëndësi – i thanë, - ne do t’i drejtohemi Zotit tonë, 51 إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ٥١ Meqë ne jemi besimtarët e parë, shpresojmë se Zoti ynë do të na i falë mëkatet tona!”Na shpresojmë, se Zoti ynë do të na falë mëkatet tona, meqë jemi besimtarët e parë”.Ne shpresojmë se do të na falë Zoti ynë mëkatet tona, se ne jemi besimtarët e parë”. 52 ۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ٥٢ Ne e urdhëruam (përmes shpalljes) Musain: “Të udhëtosh natan me robërit e Mij dhe se ju do të ndiqeni (prej faraonit)”.Dhe, Na ia shpallëm Musait: “Ti ecë natën me robërit e Mi (besimtarët), por do të jeni të ndjekur (prej mohuesve)”.Ne i shpallëm Musaut të dalë natën me njerëzit e mi. Do t’ju pasojnë 53 فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ٥٣ E faraoni dërgoi nëpër qytete për të tubuar njerëz,Dhe, Faraoni dërgoi njerëz nëpër qytete, tubues (të ushtarëve):Kurse Faraoni dërgoi nëpër qytete kasnecët 54 إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ٥٤ (Duke u thënë se) Ata janë një grup i vogël (të cilët ikën me Musain).(duke thënë): “Me të vërtetë, këta jën një grup i vogël, të cilëtAta, me të vërtetë, janë shumë pak 55 وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ٥٥ Dhe se me të vërtetë, ata na kanë zemëruar (dhe ikën pa lejen tonë).na kanë pezmatuar neve,dhe janë të zemëruar në ne 56 وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ٥٦ E me të vërtetë, ne duhet të jemi syçelë.por, ne – të gjithë jemi të gatshëm!”por ne për çdo gjë jei të kujdesshëm
57 فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ٥٧ Dhe Ne (u mbushëm mendjen e) i nxorëm prej kopshteve e burimeve,Dhe, Na, i kemi dëbuar ata (Faraonin dhe shoqërinë e tij) prej kopshtijeve dhe lumenjve,dhe ne, i përzumë nga kopshtet dhe krojet, 58 وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ٥٨ prej pasurisë në depo dhe prej vendbanimeve të bukura.nga thesarët dhe nga pallatet e mrekullueshme.prej pallateve dhe depove të bukura 59 كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ٥٩ Ja ashtu, Ne ua bëmë atë trashëgim beni israilëve.Ja, kështu ka qenë, dhe (këtë) Na ia dhamë trashëgim bijve të Israelit.Ashtu ishte, dhe Ne ato ua lëmë trashëgim izraelitëve. 60 فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ٦٠ E ata (të faraonit) i arritën (beni israilët) në kohën e lindjes së diellit.Dhe, ata (populli i Faraonit), në mëngjez iu afruan atyre (Israelitëve),Dhe i arritëm ata me të lindur të diellit, 61 فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ٦١ Dhe kur u panë dy grupet, shokët e Musait Thanë: “Me siguri na zunë!”e kur e panë njëra-tjetrën shokët e Musait thirrën: “Me të vërtetë, na zunë ushtarët e Faraonit!”Pasi që e panë njëri-tjetrin, shokët e Musasë thirrën: “na zunë”. 62 قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ٦٢ Ai (Musai) tha: Kurrsesi, me mua është Zoti im, Ai do të më udhëzojë”.(Musai) tha: “Kurrsesi! Me të vërtetë, me mua është Zoti im. Ai – ma tregon rrugën mua”.“Assesi, - tha (Musa), me mua është Zoti im që do të më udhëzojë” 63 فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ٦٣ Ndërsa Ne Musait i thamë: “Meshkopin tënd bjeri detit”. Deti u nda dhe çdo pjesë u bë si kodër e madhe.Dhe Ne, i shpallëm Musait: “Bjeri me shkopin tënd detit!” (Ai i ra) e (deti) u nda dhe çdo pjes ëe tij u bë si kodër e madhe;Ne e frymëzuam Musanë t’i bjerë me shkopin e tij detit, ai u shpërnda dhe çdo anë u bë si mal i madh. 64 وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْءَاخَرِينَ٦٤ E Ne i afruam atje të tjerët (ata të faraonit).dhe Ne – atëherë, aty - i afruam ata të tjerët –Atje pastaj i afruam të tjerët,
65 وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ٦٥ Dhe Ne e shpëtuam Musain dhe të gjithë ata që ishin me të.e Musain dhe të gjithë ata që ishin me të, i shpëtuam –Shpëtuam Musanë dhe të gjitëh ata që ishin me të, 66 ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ٦٦ Kurse të tjerët i përmbytëm në ujë.dhe pastaj, të tjerët i fundosëm.Kurse të tjerët i mbytëm në ujë. 67 إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ٦٧ Vërtet, në këtë (ngjarje) ka fakte, por megjithatë shumica nuk besuan.Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre, nuk janë besimtarë,Për këto, ka argumente, por shumica nuk besuan, 68 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ٦٨ Nuk ka dyshim se Zoti yt është i gjithfuqishëm dhe i mëshirshëm.e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.E Zoti yt është i plotëfuqishëm dhe i mëshirshëm. 69 وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ٦٩ Lexoju (nga ajo që të shpallëm ty Muhammed) atyre ngjarjen e Ibrahimit.Dhe, tregoju atyre lajmin për Ibrahimin,Lexoju historinë e Ibrahimit, 70 إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ٧٠ Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “çka jeni duke adhuruar?”kur i tha babës së vet dhe popullit të vet: Çka adhuroni ju?Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “Çka adhuroni ju”? 71 قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ٧١ Ata i thanë: “Adhurojmë idhuj, vazhdimisht u jemi besnikë atyre!”Ata u përgjegjën: “Adhurojmë idhujt, dhe përherë u jemi të prirur atyre”.Ata iu përgjigjen: “Adhurojmë idolin dhe gjithmonë i lutemi”. 72 قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ٧٢ Ai i tha: “A ju dëgjojnë ata juve kur të luteni?”(Ibrahimi) tha: “A ju dëgjojnë ata juve kur t’ju luteni,Ai u tha: “A ju dëgjojnë kur u drejtoheni atyre,
73 أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ٧٣ Ose, “a u sjellin juve dobi apo dëm?”ose, a mund t’ju sjellin dobi apo dëm?”A keni prej tyre dobi ose dëm”? 74 قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ٧٤ Ata thanë: “Jo, por kështu i gjetëm se bënin edhe prindërit tanë!”U përgjegjën: “Jo, por i kemi gjetur të parët tanë që vepronin kështu”.“Jo”, - thanë, - por kështu e dijmë se kanë vepruar të parët tanë”, 75 قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ٧٥ Ai tha: “A po shihni se ç’po adhuroni?”(Ibrahimi) tha: “E, a po vëreni ju, se ç’po adhuroni –“A i keni parë, - tha, - ata që i adhuroni ju? 76 أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ٧٦ Ju dhe prindërit tuaj të mëparshëm,ju dhe të parët tuaj të lashtë?”Ju dhe të parët tuaj të vjetër”. 77 فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ٧٧ Në të vërtetë, ata (që adhuroni ju) janë armiq të mij. përveç Zotit të botëve (nëse përveç idhujve adhuroni edhe Atë).Me të vërtetë, ata janë armiqët e mi. E, nuk më është armik Zoti i Gjithësisë,Ata, vërtet, janë armiqtë e mi, përveç Zotit të botërave, 78 ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ٧٨ Zoti që më krijoi, Ai më udhëzon mua,i cili më ka krijuar dhe më udhëheq në rrugë të drejtë,I cili më krijoi mua dhe më udhëzoi, 79 وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ٧٩ Dhe Ai që më ushqen dhe më jep të pijë,dhe i cili më ushqen dhe furnizon me ujë,I cili më ushqen dhe për ujë s’më përmallon, 80 وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ٨٠ Dhe kur të sëmurem A më shëron,e kur të sëmuhem, Ai më shëron,I cili kur sëmurem më shëron,
81 وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ٨١ Ai më bën të vdesë e mandej më ngjall,dhe i cili do të bëjë që të vdes, e pastja do të më ringjallë,I cili më bën të vdes dhe pastaj më ngjall, 82 وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ٨٢ Ai te i cili kam shpresë se do të m’i falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit.dhe i cili, shpresoj se ma falë gabimin tim në Ditën e Kijametit!I cili, shpresoj, se do t’më falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit. 83 رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ٨٣ Zoti im, më dhuro mua urtësi dhe më bashko me të mirët!O Zoti im, më dhuro dijeni dhe më rradhit me të mirët,O Zot, më shpërble me urtësi dhe më shtjer në udhën e të mirëve.! 84 وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْءَاخِرِينَ٨٤ Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas,dhe bën që të përmendem për të mirë te gjeneratat e ardhshme,Më bën të përmendem për të mirë te të tjerët, 85 وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ٨٥ Më bn prej trashëgesve të Xhennetit të begatshëm,dhe më bën trashëgimtar të xhennetit të dhuntive,Më bën një nga ata që do ta shpërblesh me xhenete. 86 وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ٨٦ Dhe fale babaim tim, se ai vërtet ishtë nga ata të humburit,dhe falja mëkatet babës tim, sepse ai ka qenë njëri nga të humburit,Më fal edhe babën tim, ai me të vërtetë ishte një nga të humburit, 87 وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ٨٧ E mos më turpëro në ditën kur do të ringjallen.dhe mos më turpëro në Ditën kur do të ringjallen njerëzit,Mos më bën merak ditën kur njerëzit ringjallen, 88 يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ٨٨ Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët.në Ditën kur nuk do të bëjë dobi as pasuria as djemtë,Atë ditë kur s’të bën dobi as pasuria e as fëmiu,
89 إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ٨٩ (bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë.por do të bëjë (kenë) dobi (vetëm) ai që vie me zemër të pastër te Perëndia”.Vetëm ai që vjen te All-llahu me zemër të shëndoshë. 90 وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ٩٠ E Xhenneti u afrohet atyre që ishin të devotshëm.Dhe, xhenneti do t’u afrohet besimtarëve,Dhe të devotshmëve do t’u afrohet xhenneti, 91 وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ٩١ Ndërsa Xhehennem u dëftohet atyre që ishin të humbur.ndërsa, xhehennemi do t’u dëftohet mohuesve,Kurse xhehennemi do t’u dëftohet të humburve 92 وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ٩٢ Dhe atyre u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit ju”,dhe do t’ju thuhet atyre: “Ku janë ata që i adhuronit ju;Dhe, do t’u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit 93 مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ٩٣ Pos All-llahut? Ata, a mund t’ju ndihmojnë juve o vetes?e jo Perëndinë? A mund t’u ndihmojnë aty juve, ose a mund t’i ndihmojnë edhe vetes?”A mund t’iu ndihmojnë juve ose vetes në vend të All-llahut?” 94 فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ٩٤ E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hudhën në të,E do të hudhen në (zjarr) ata (hyjnitë e tyre), dhe mohuesit,Pra, ata me bashkmendimtarët e tyre që janë në rrugë të gabuar, do të hidhen në xhehennem. 95 وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ٩٥ Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) r djallit.dhe ushtria e Iblisit, të gjithë së bashku.Edhe tërë ushtria e djallit, 96 قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ٩٦ E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:Dhe, ata – në xhehennem grindeshin në mes vete e thonin:Ata në xhehennem duke u grindur thonë,
97 تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ٩٧ “Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur”,“Pasha Perëndinë, me të vërtetë, ne kemi qenë në humbje të qartë,“Për All-llahun! Ne vërtetë kemi qenë në humbje të sigurt, 98 إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ٩٨ Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.kur juve (hyjnive) u kemi barazuar me Zotin e gjithësisë,Kur u kemi barazuar me Zotin e gjithpërbotshëm, 99 وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ٩٩ Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).e, vetëm mëkatarët na kanë mashtruar neve,Neve na humbën kriminelët, 100 فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ١٠٠ E tash për ne nuk ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).e nuk kemi asnjë ndërmjetësues (te Perëndia)Andaj, s’kemi as ndërmjetës, 101 وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ١٠١ Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.as mik të ngushtë, -As mik të sinqertë; 102 فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ١٠٢ E, sikur të mnud të kthehemi (dynja) edhe njëherë,, do të bëheshim besimtarë.sikur të ktheheshim përsëri (në jetë), e të bëhemi besimtarë!”Të ishim kthyer edhe një herë do të bëheshim besimtarë!” 103 إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ١٠٣ Në këtë (që u përmend) ka argumente të bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre, nuk janë besimtarë,Në këto ka argumente, por shumica sish s’besuan, 104 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٠٤ Është e vërtetë se Zoti yt është i gjithëfuqishëm dhe i mëshirshëm.e Zoti yt, me të vërtetë është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.E zoti yt është i vërtetë i plotëfuqishëmdhe mëshirëplotë.
105 كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ١٠٥ Edhe populli i Nuhut gënjeu të dërguarit.Populli i Nuhut, i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.Populli i Nuhit profetët i konsideroi gënjeshtarë. 106 إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٠٦ Kur vëllai i tyre (nga gjaku), Nuhu u tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?Kur vëllai i tyre – Nuhu u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?Kur u tha vëllau i tyre, Nuhi, “Kujdes! Frikësohuni (All-llahut)”! 107 إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ١٠٧ Unë jam për ju pejgamber besnik.Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,Unë jam për ju, vërtet, Profet i sigurt, 108 فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٠٨ Keni frikë (dënimit të) All-llahut e më dëgjoni mua.andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!Frikësohuni All-llahut dhe më dëgjoni mua! 109 وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ١٠٩ Unë për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, shpërblimi për mua është vetëm prej Zotit të botëve.Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë,për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, se shpërblimin mund të ma japë vetëm Zoti i gjithpërbotshëm. 110 فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١١٠ Pra (edhe njëherë u them) frikësohuni prej All-llahut e më dëgjoni mua!andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!”Frikësohuni All-llahut më dëgjoni mua!” – 111 ۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ١١١ Ata thanë: “E si të besojmë ty, kur ty të besojnë të ultit?”Ata thanë: “Vallë, a të besojmë na ty, kur ty po të pasojnë të ulëtit?”I thanë: “A të besojmë ty që të pasojnë të ndytët, të mjerët”? 112 قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ١١٢ Ai tha: “Unë nuk dijë se ç’punuan ata (që ju u thoni të ulët)”.(Nuhu) tha: “Unë nuk di ç’kanë punuar ata,“Unë s’di, - tha, - se ç’bëjnë ata”.
113 إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ١١٣ Përgjegjësia e tyre, nëse kuptoni, është vetëm para Zotit tim.llogaria e tyre është vetëm te Zoti im, dinie ju,“Ta dini se të gjithë, vetëm para Zotit tim, do të japin llogari, 114 وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ١١٤ E unë nuk do t’i përzë besimtarët.e unë nuk do t’i dëbojë besimtarët,Unënuk i përzë besimtarët. 115 إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ١١٥ Unë nuk jamë tjetër, por vetëm sa t’u tërheq vërejtjen haptas.unë jam vetëm paralajmërues i qartë”.Unë jam vetëm një, i cili ju tërheq vërejtjen haptaz!” 116 قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ١١٦ Ata i thanë: “O Nuh! Nëse nuk heq dorë (nga ajo që mëson), do të gurëzohesh (do të mbytesh me gurë)”.Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Nuh, me siguri, do të goditesh me gurë”.“Nëse nuk heq dorë, o Nuh, - i thanë, - me siguri do të shtypesh me gurë”. 117 قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ١١٧ Ai tha: “O Zoti im, populli im më pandeh gënjeshtar.(Nuhu) tha: “O Zoti im, me të vërtetë, populli im më konsideron për gënjeshtar,“O Zot, - tha, - populli im më quan gënjeshtar. 118 فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ١١٨ Pra Ti me drejtësinë tënde gjyko ndërmjet meje dhe atyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!”andaj, Ti – gjyko mes meje dhe atyre, dhe më shpëto mua e besimtarët që janë me mua!”Andaj Ti gjykona mua dhe ata, dhe më shpëto, mua me besimtarët që janë me mua!” 119 فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ١١٩ Andaj Ne e shpëtuam atë dhe të gjithë ata që ishin me të në anijen e mbushur plot.Dhe, Na, e shpëtuam atë dhe ata që ishin me të në barkën (e ngarkuar) plotë,Dhe Ne e shpëtuam atë dhe kush ishte me të ngarkuar në anije, 120 ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ١٢٠ Mandej i mbytëm në ujë ata që betën pas tyre.e pastaj, të tjerët i fundosëm.Pastaj i mbytëm në ujë ata që mbetën.
121 إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ١٢١ Edhe në këtë (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk ishin besimtarë.Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,Për këtë ka argumente, por shumica prej tyre nuk besuan, 122 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٢٢ S’ka dyshim se Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.Kurse Zoti yt është, vërtet i fuqishëm dhe mëshirëplotë. 123 كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ١٢٣ Edhe populli Ad nuk i besoi të dërguarit.Adi i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.Edhe Ad-i profetët i quajti gënjeshtarë. 124 إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٢٤ Kur vëllai i tyre, Hudi u tha: “A nuk frikësoheni?”Kur vëllai i tyre – Hudi, u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?Kur Hudi, vëllau i tyre, u tha: “A s’i frikësoheni (All-llahut)?” 125 إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ١٢٥ Unë për ju jam i dërguar besnik.Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,Unë jam, me sigur, Profeti juaj, 126 فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٢٦ Andaj, keni frikë (dënimit të) All-llahut dhe më dëgjoni mua.andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!Prandaj, frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni! 127 وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ١٢٧ Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, e shpërblimi është vetëm prej Zotit të botëve.Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.Për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë Zotii botërave. 128 أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ١٢٨ A në çdo bregore ngritni ndonjë shtëpi (ndërtesë) sa për lojë?A mos vallë në çdo kodrinë po ngritni ju godinë (përmendore), për t’u tallë (me kalimtarët),E ju ngritni çudira në çdo maje kodre, e të tjerët i përqeshni,
129 وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ١٢٩ Dhe a i ndërtoni pallatet e fortifikura që të jeni përgjithmonë?dhe ngritni pallate (luksoze), thuas edo të jetoni gjithmonë,Dhe ngritni pallate sikur dot ë jetoni përjetë, 130 وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ١٣٠ E kur rrëmbeni, rrëmbeni mizorisht.e kur dënoni, dënoni si absolut?Por kur dënoni, dënoni si mizor. 131 فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٣١ Pra, kinie frikë All-llahun dhe në dëgjoni mua!Andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!Frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua, 132 وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ١٣٢ Kinie frikë Atë që u pajisi me çka e dinit vet.Dhe, druani Atij, i cili u ka dhuruar juve ato që i dini:Frikësohuni atij, i cili u pajis me çka e dini vet, 133 أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍۢ وَبَنِينَ١٣٣ U pajisi me mjete gjallërimi e me djem.e dhuron juve baqëti (pasuri) dhe fëmijë,U jep gjë të gjallë dhe djem, 134 وَجَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ١٣٤ Me kopshte e me burime uji.edhe kopshtije edhe burime.Edhe kopshte e kroje. 135 إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ١٣٥ Vërtet, unë i frikësohem dënimit tuaj në një ditë të madhe.Unë, me të vërtetë, druaj për ju dënimin e Ditës së madhe”.Unë, seriozisht, i frikësohem dënimit tuaj në Ditën e madhe”. – 136 قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ١٣٦ Ata thanë: “Për ne është krejt një, si na këshillove, si nuk na këshillove!”Ata thanë: “Për ne, është njëlloj – na këshillove ti (neve), ose nuk na këshillove.Ata i thanë: “Ne njëlloj e kemi, këshillove ti apo jo”.
137 إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ١٣٧ Kjo (që na këshillon ti) nuk është tjetër vetëm se traditë (mitesh) të popujve të lashtë.Këto janë vetëm doket e popujve të lashtë,Kështu ishte edhe me popujt e lashtë, 138 وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ١٣٨ Se ne nuk kemi për t’u dënaur.e ne nuk do të jemi të dënuar”.Dhe ne nuk do të jemi të dënuar. 139 فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ١٣٩ Dhe ashtu ata e trajtuan atë (Hudin) gënjeshtarët, e Ne atëhere i shkatërruam. Edhe ky është një fakt, po shumiza e tyre nuk besuan.Ata – e konsideruan gënjeshtar atë (Hudin), andaj Ne i shkatërruam ata. Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,Ata vazhduan të trajtojnë si gënjeshtar, andaj ne i shfarosëm. Ky është një mësim, por shumica prej tyre nuk ishin besimtarë, 140 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٤٠ Vëretet, Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.Kurse Zoti yt është, vërtet, i fuqishëm dhe i mëshirshëm. 141 كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ١٤١ Edhe kabilja Themud nuk i besoi të dërguarit.Dhe Themudi i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.Edhe Themudi profetët i ka konsideruar rrenacakë. 142 إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٤٢ Kur vëllai i tyre, Salihu u tha: “A nuk frikësoheni?”Kur vëllai i tyre – Salihu, u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?Kur vëllau i tyre, Salihu, u tha: “A nuk i frikësoheni (All-llahut)? 143 إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ١٤٣ Unë për ju jam i dërguar besnik.Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,Unë jam për ju, pa dyshim, Profet i vërtetë; 144 فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٤٤ Andaj, kinie frikë (dënimin e) e All-llahut dhe mua më dëgjoni!”andaj, druani Perëndisë dh bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!Prandaj frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua!
145 وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ١٤٥ Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë Zoti i përbotshëm. 146 أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ١٤٦ A jeni të sigurt se do të mbeteni në këtë që jeni (përgjithmonë)?Vallë, a mendoni ju – se do të lëheni këtu të sigurtë,A do të mbeteni këtu të sigurtë, 147 فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ١٤٧ Në kopshte e në burime.në kopshtije dhe pranë burimeve,Në kopshte dhe ndër kroje e burime, 148 وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ١٤٨ Edhe në të mbjella, e me hurma me frutat e tyre të freskët.në të lashta dhe palme hurmesh, me frute të shijshme?Në toka të mbjellura, pemishte me fryte të pjekura. 149 وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَٰرِهِينَ١٤٩ Dhe ju me mjeshtëri po ndërtoni shtëpi nëpër kodra shkëmbore.E, ju po gdhendni shtëpitë në male me mjeshtri të shkathët,Ju me mjeshtëri të rrallë latoni shtëpi në kodra. 150 فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٥٠ Pra, kini frikë All-llahun e më dëgjoni mua.andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje,Pra, frikësohuni All-llahut dhe më dëgjoni mua! 151 وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ١٥١ E mos shkoni pas atyre që janë të pa frenuar (që e teprojnë me vepra të këqia).dhe mos dëgjoni urdhërat e atyre që e teprojnë në të keqe,E mos dëgjoni urdhërat e atyre që i teprojnë të këqiat, 152 ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ١٥٢ Të cilët në tokë bëjnë shkatërrime, nuk bëjnë mirë.të cilët bëjnë ngatërresa në Tokë, e nuk përmirësojnë (asgjë)”.Të cilët në tokë nuk bëjnë mirë, por, sjellin shkatërrim”.
153 قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ١٥٣ Ata i thanë: “Ti je vetëm i magjepsur”.Ata thanë: “Ti je vetëm njeri – nga të magjepsurit;Ata i thanë: “Ti je vetëm një i magjepsur. 154 مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ١٥٤ Ti nuk je tjetër vetëm se njeri sikurse edhe ne, e nëse e thua të vërtetën, sille pra ndonjë argument!”ti je vetëm njeri – ashtu si ne, andaj na sjell një mrekulli, nëse thua të vërtetën!”Ti je njeri, si edhe ne; prandaj sillna një mrekulli nëse je i sinqertë”. 155 قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ١٥٥ Ai tha: “Ja, kjo është devja, kjo do të pijë (ujë) në një ditë të caktuar, kurse ju në një ditë tjetër (jo për një ditë).(Salihu) tha: “Ja, kjo është devja (dokument), - për të ka pije (uji) në ditë të caktuara; e për ju – në ditë tjetër të caktuar,“Qe, kjo është deveja, - tha ai, - në ditë të caktuar do të pijë ajo edhe ju, 156 وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ١٥٦ Dhe kësaj të mos i bëni ndonjë të keqe, se do t’ju godasë dënimi i ditës së madhe!”dhe mos i bëni kurrfarë të keqe asaj, se ju godet dënimi i Ditës së madhe!Dhe mos i bëni asnjë të keqe që t’iu përfshijë edhe juve vuajtja e Ditës së madhe!” 157 فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَٰدِمِينَ١٥٧ Po ata e therrën atë, madje u penduan (nga frika).Por, ata – e therrën atë, e pastaj u penduan,Mirëpo, ata e therrën atë e pastaj u penduan, 158 فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ١٥٨ Por ata i zuri ai dënimi i premtuar. Edhe në këtë ka argument, por shumica e tyre nuk u bënë besimtarë.dhe i goditi dënimi ata. Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre, nuk janë besimtarë,Por dënimi i përfshiu. Kjo, vërtet, është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan, 159 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٥٩ Vërtet Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.Kurse Zoti yt është, me të vërtetë, i fortë dhe i mëshirshëm. 160 كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ١٦٠ Populli i Lutit të dërguarit i konsideroi gënjeshtarë.Populli i Lutit i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.Edeh populli i Lutit profetët i quante gënjeshtarë.
161 إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٦١ Kur vëllai i tyre, Luti i tha: “A nuk i frikësoheni (All-llahut)?”Kur vëllai i tyre – Luti, u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?Kur u tha vëllau i tyre, Luti: “A s’i frikësoheni All-llahut”? 162 إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ١٦٢ Unë jam i dërguar i juaj, jam i besueshëm!Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,Unë jam me siguri Profeti juaj, 163 فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٦٣ Pra, kini frikë (dënimin) All-llahun dhe më dëgjoni mua!andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!Prandaj frikësouni All-llahut dhe dëgjomëni mua! 164 وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ١٦٤ Unë krkoj për këtë ndonjë shprblim prej jush, shpërblimi im është te Zot i botëve.Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi. Mua do të më shpërblejë Zoti i botërave. 165 أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ١٦٥ (Të mjerët ju) A shkoni pas meshkujve të kësaj bote.Vallë, ju – pos botës tjetër, u qaseni mashkujve,A ju, veç tërë botës, çoni dashur me meshkuj, 166 وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ١٦٦ E gratë tuaja i leni anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju! Por ju jeni një popull që kaloni çdo kufij!”e i leçitni gratë tuaja, të cilat Zoti i juaj i ka krijuar për ju? Ju, me të vërtetë, jeni popull që kaloni çdo kufi të së keqes”.E gratë tuaja, që Zoti juaj i krijoi për ju, i lini anash? Ju jeni popull që kaloni çdo kufi”, 167 قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ١٦٧ Ata i thanë: “O Lut, nëse nuk pushon (nga kjo që na thua), me siguri do të jesh i dëbuar prej nesh!”Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Lut, me siguri do të jesh i dëbuar”.Ata i thanë: “Nëse nuk heq dorë, o Lut, me siguri do të jesh i përzënë”. 168 قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ١٦٨ Ai tha: “Unë jam kundër veprimit tuaj!(Luti) tha: “Unë, me të vërtetë, neveritem për atë që bëni ju!“Unë, - tha, - jam prej urrejtësve të veprimeve tuaja.
169 رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ١٦٩ Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që ëjnë ata!”O Zoti im, më shpëto (nga dënimi), mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!”“O Zot, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!” 170 فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ١٧٠ Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,Dhe Ne – e shpëtuam atë dhe familjen e tij – të gjithë,Dhe ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij, 171 إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ١٧١ Përpos një plake (gruas së tij) që mbeti me atë (në dënim).pos plakën (gruas së Lutit, e cila mbeti) me të tjerët,Përveç plakës e cila mbet me ata, 172 ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ١٧٢ E më pas i zhdukëm ata të tjerët.e pastaj, të tjerët i shkatërruamE pastaj të tjerët i shfarosëm. 173 وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ١٧٣ E Ne u lëshuam atyre një shi të jashtëzakonshëm (gurë nga qielli), e sa i keq ishte ai shi për ata të cilëve iu pat tërhequr vërejtja.dhe në ta lëshuam shi (të tmerrshëm – gurësh), e sa shi i shëmtuar që është ai, për ata që janë paralajmëruar!U lëshuam një shi, shi i tmerrshëm për ata të cilëve u është tërhequr vërejtja; 174 إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ١٧٤ Edhe në këtë kishte argument (për të mbledhur mend), po shumica e tyre nuk qenë besimtarë.Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,Ky është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan. 175 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٧٥ E Zoti yt, padyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirëshëmi.e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.Ndërkaq Zoti yt është i mëshirshëm dhe fuqiplotë. 176 كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ١٧٦ Edhe populi i Ejkës të dërguarit i konsiderojnë gënjeshtarë.(Edhe) banorët e Ejketit – i konsideronin gënjeshtarë pejgamberët.Edhe banorët e Ejkës profetët i trajtonin gënjeshtarë.
177 إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٧٧ Kur Shuajbi atyre u tha: “a nuk ruheni?”Kur Shuajbi, u tha atyre: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?Kur u tha Shuajbi: “Si nuk frikësoheni? 178 إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ١٧٨ Unë jam i dërguar te ju, jam i besueshëm!Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,Unë jam, pa mëdyshje, Profet i vërtetë, 179 فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٧٩ Pra kini frikë (dënimin nga) All-llahun dhe më dëgjoni mua!andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!Prandaj, frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua! 180 وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ١٨٠ Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shprblim prej jush, shpërblimi im është prej Zotit të botëve!Për këtë unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.Unë jam me siguri profet i juaj. 181 ۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ١٨١ Plotësoni matjen, e mos u bëni prej atyre që lënë mangu!Plotësonie matjen dhe mos u bëni nga ata që mungojnë (në matje)Peshoni drejt dhe mos e lini mangut! 182 وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ١٨٢ Dhe matni me peshojë (terezi) të saktë (precize).dhe peshoni me terezi të drejtë,Edhe në peshojë matni me drejtësi, 183 وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ١٨٣ Dhe ata leni mangu sendet e njerëzve, e mos bëni shkatërrime në tokë.dhe mos ua pakësoni njerëzve gjërat e tyre, dhe mos bëni ngatërresa në Tokë,As njerëzve mos ua cenoni të drejtat e tyre dhe mos bëni krime e shkatërrime në tokë, 184 وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ١٨٤ Frikësohuni Atij që u krijo juve dhe breznitë e para.dhe druani Atij, që u ka krijuar juve dhe gjeneratat e mëparshme!Frikësohuni atij, i cili, u ka krijuar juve dhe popujt e lashtë!”
185 قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ١٨٥ Ata thanë: “Sdyshim se ty të ka zënë magjia!”Ata thanë: “Ti je vetëm njeri – nga të magjepsuarit,Ata i thanë: “Ti je vetëm një njeri i magjepsur”, 186 وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ١٨٦ Ti nuk je tjetër, por njeri si edhe ne, dhe ne nuk të konsiderojmë tjetër vetëm se gënjeshtarë!edhe ti je – vetëm njeri, si ne. Na ty, me të vërtetë, të konsiderojmë gënjeshtar;Edhe ti je njeri si ne; dhe për ne ti je, vërtet, gënjeshtar, 187 فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ١٨٧ E nëse je nga të vërtetit, atëherë lëshoje mbi ne një copë nga qielli (si dënim)!andaj, lëshoje mbi ne – një copë nga qielli (si dënim) nëse thua të vërtetën!Por ti nëse flet të vërtetën lëshona nga qielli një dënim!” 188 قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ١٨٨ Ai tha: “Zoti im e di më së miri për atë që ju veproni!”(Shuajbi) tha: “Zoti im, di më së miri atë që punoni ju”.Zoti im tha, - e di mirë se ç’bëni ju! 189 فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ١٨٩ Dhe ata e përgënjeshtruan ate, andaj i goditi dënimi i hijes. Vërtet, ai ishte dënimi i një dite të llahtarshme.Dhe, ata vazhduan ta përgënjeshtrojnë atë, e i goditi ata dënimi i resë (së tmerrshme), me të vërtetë, ky ishte dënimi i një Ditës së madhe.Dhe ata vazhduan ta trajtojnë si gënjeshtar, prandaj i përfshiu dënimi nga retë; ai dënim ishte një ditë e tmerrshme. 190 إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ١٩٠ Edhe në këtë (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk u bënë besimtarë.Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,Ky është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan, 191 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٩١ E Zoti yt, pa dyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirshmi.e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.Kurse Zoti yt është, vërtetë, i Gjithfuqishëm dhe Mëshirëplotë. 192 وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ١٩٢ E edhe ai (kur’ani) është shpallje (zbritje) e Zotit të botëve.Dhe me të vërtetë, ai (Kur’ani), është Shpallja e Zotit të gjithësisë,Kur’ani është, pa dyshim, shpallje e Zotit të gjithë botërave
193 نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ١٩٣ Atë e solli shpirti besnik (Xhibrili).atë e ka sjellë Shpirti i besueshëm (Xhebraili)E solli i besuari Xhebrail 194 عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ١٩٤ (E solli) në zemrën tënde, për të qenë ti prej atyre që tërheqin vërejtjen (pejgamber).në zemrën tënde që të bëhesh nga ata që paralajmërojnë,Në zemrën tënde, të bëhesh thirrës, lajmëtar, 195 بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ١٩٥ (Të shpallëm) Me gjuthëtë kulluar arabe.në gjuhën e qartë arabe.Në një gjuhë të qartë arabe. 196 وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ١٩٦ Dhe se ai (Kur’ani) është i përmendur edhe në librat e mëparshëm.Dhe, me të vërtetë, ai (Kur’ani) është përmend në librat e (pejgamberëve) të mëparshëm, -Ai është përmendur në librat e profetëve të mëparshëm. 197 أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ١٩٧ A nuk ishte për ata (për jobsimtarët mekas) argument, se atë e dinin dijetarët (ulemaja) e beni israilëve?vallë, a nuk ka qenë dëshmi për ta (ajo) – atë që e kanë ditur dijetarët e bijve të Israelit?Vallë! A nuk iu mjafton atyre fakti se për këtë dinë dijetarët izraelitë? 198 وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ١٩٨ E sikur t’ia shpallin atë (Kur’anin) ndonjë joarabi,E, sikur t’ia shpallnim atë (Kur’anin) edhe ndonjë joarabi,Po t’ia shpallim edhe ndonjë tjetri joarab, 199 فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ١٩٩ e ai t’ua lexonte atyre, ata nuk do t’i besonin atij.e t’jua lexonte ai – ata përsëri nuk do të kishin besuar.E ai t’ua lexojë, atyre, prapë ata nuk do t’i besonin. 200 كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ٢٠٠ Dhe kështu, Ne u futëm atë (dyshimin) në zemrat kriminelëve,Ja kështu, Na – ua kemi shpie (mohimin) në zemrat e mëkatarëve,Ja, ashtu ne e fuqim në zemrat e mëkatarëve.
201 لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ٢٠١ E ata nuk i besojnë atij (Kur’anit) derisa ta shohin dënimin e dhembshëm,ata, nuk do të besojnë atë, përderisa të mos e shijojnë dënimin e dhembshëm,Ata nuk do të besojnë në të derisa nuk përjetojnë dënimin e padurueshëm, 202 فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ٢٠٢ Dhe t’ju vijë befas, duke mos e hetuar.e do t’ju vie (dënimi) atyre papritmas, e ata nuk do ta hetojnë (ardhjen e dënimit),Që do t’u vijë papritmas, atëherë kur ata nuk e presin, 203 فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ٢٠٣ e atëherë të thonë: “A thua do të na jepet afat?”e do të thonë: “A do të na jepet afat?”Dhe do të thonë: “A do të kemi pak afat”? 204 أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ٢٠٤ E si ata kërkojnë shpejtimin e dënimit tonë (kur ithanë pejgamberit sillnie dënimin).A mos vallë, ata – po e shpejtojnë dënimin Tonë!?A e shpejtojmë dënimin tonë, 205 أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ٢٠٥ Po më thuaj se edhe nëse Ne u jpim të jetojnë vite me rradhë,E, çka mendon ti, nëse Ne u japim atyre, që të kënaqen disa vjet,A e pe, po nëse i lëmë edhe ca vite të tëra, 206 ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ٢٠٦ e pastaj t’u vijë atyre ajo me çka u tërhiqet vërejtja,e pastaj, t’i godet ata, ajo që u është premtuar (dënimi),E pastaj t’i gjejë ajo me çka u kërcënohet, 207 مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ٢٠٧ çka do t’u vlejë atyre ajo jetë që gëzuan?nuk do t’ju vlejë asgjë atyre, ajo, me të cilën janë kënaqur.Çka do të kenë dobi nga ato kënaqësi të jetës. 208 وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ٢٠٨ Ne nuk kemi ndëshkuar asnjë fshat (vendbanim), e ai të mos ketë pasur pejgamber.E, Ne – nuk e kemi shkatërruar asnjë vendbanim e që të mos ketë pasur paralajmërues –Ne nuk kemi shembur asnjë fshat para se t’u vijnë ata të cilët u kanë tërhequr vërejtjen,
209 ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ٢٠٩ Që ju përkujtojë (përfundimin e punës së keqe). Ne nuk bëmë të padrejtë.këshillë për ta (që të kthehen në rrugën e drejtë); e Ne – nuk kemi qenë të padrejtë.T’ua përkujtojmë; Ne nuk kemi qenë mizorë. 210 وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ٢١٠ Atë (Kur’anin) nuk e sollën djajt (si fallin falltorëve).Atë (Kur’anin) nuk e kanë sjellë djajtë,Kur’anin nuk e sjellin djajtë, 211 وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ٢١١ Atyre as nuk u takon e as që kanë mundësi.as që u përket ai – atyre, as që mundën atë,Nuk ta merr mednja që ta bëjnë ata këtë. Ata s’kanë mundësi. 212 إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ٢١٢ Pse ata jnë të penguar edhe për ta dëgjuar!ata (djajtë), me të vërtetë, janë të larguar nga të dëgjuarit (e Shpalljes).Ata nuk munden assesi as ta dëgjojnë. 213 فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ٢١٣ Pra, përpos All-llahut, mos lut zot tjetër e të bëhesh prej të dënuarëve.Andaj, pos Perëndisë mos adhuro tjetër zot, e të bëhesh nga ata që do të dënohen!Përveç All-llahut, prandaj, mos iu lut tjetër Zoti e të jesh nga ata që do të jenë të maltretuar! 214 وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ٢١٤ Dhe tërhiqju vërejtjen farefisit tënd më të afërt.Dhe, paralajmëroje farefisin tënd më të afërm,Tërheqi vërejtjen familjes sate më të afërt, 215 وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ٢١٥ E të jeshë i butë ndaj besimtarëve që të pranuan ty.dhe bënu i butë ndaj besimtarëve, që të pasojnë ty!Dhe jij më i afërt ndaj besimtarëve që të pasojnë! 216 فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ٢١٦ E nëse ata (jobesimtarët) të kundërshtojnë, ti thuaj: “Unë jam i pastër nga ajo që punoni ju”.E, nëse nuk të dëgjojnë ty, thuaju: “Unë jam i pastër nga ato që punoni ju”.Po nëse nuk të dëgjojnë, ti thuaju: “Unë s’kam asgjë me ato çka veproni ju”,
217 وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ٢١٧ Dhe mbështetu në të plotfuqishmin, Mëshiruesin.Dhe, mbështetu në të Plotëfuqishmin dhe Mëshiruesin,dhe ki mbështetje në të Fuqishmin, të Gjithmëshirshmin, 218 ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ٢١٨ I cili të sheh kur të ngritesh në këmbë.i cili të sheh kur ti rri në këmbë (në namaz)I cili të sheh kur ngrihesh, 219 وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ٢١٩ (E të sheh) Edhe lëvizjen tënde në mesin e atyre që falen.dhe (i cili sheh) përkuljen tënde në mesin e atyre që bëjnë sexhde,Të kryesh faljne, namazin, me të tjerët 220 إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ٢٢٠ Në të vërtetë, Ai është dëgjuesi, i dijshmi.sepse, Ai – me të vërtetë, i dëgjon të gjitha dhe di të gjitha.Sepse, Ai, vërtet, sheh dhe dëgjon çdo gjë. 221 هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ٢٢١ A t’u tregojj unë se kujt i vijnë djajt?A doni t’ju tregoj se kujt i vjen djalli?A t’iu tregoj unë se kujt i vijnë djajtë? 222 تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ٢٢٢ Ata i vijnë çdo gënjeshtari mëkatari.Ata, i vijnë çdo gënjeshtari, mëkatari,Ata i vijnë çdo gënjeshtari, mëkatari. 223 يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ٢٢٣ (U vijnë) Dhe hedhin dëgjimin, shumica e tyre gënjejn.ata përgjojnë, - e të shumtën (e rasteve) janë gënjeshtarë.Ata përgjojnë dhe më së shumti gënjejnë, 224 وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ٢٢٤ E për sa u përket poeteve (që Muhammedi nuk është i tillë), ata i ndjekin të humbrit (nga e vërteta).E, vjershëtarët – i pasojnë të humburit.Kurse poetët, ata kanë ithtarë të mbyturit në mëkate.
225 أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ٢٢٥ A nuk sheh se ata hidhen në çdo anë (sa lavdërojnë, sa përqeshin).Vallë, a nuk sheh ti, që ata bredhin në çdo luginë (lëshohen në gjithëfare lloj bisedash)A nuk sheh se ata bredhin luginave. 226 وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ٢٢٦ Dhe ata janë që flasin atë çka nuk punojnë.dhe që flasin atë që nuk e punojnë,Flasin atë çka s’e bëjnë 227 إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ٢٢٧ Me përjashtim të atyre që besuan, bënë vepra të mira, që e përmendën shumë All-llahun dhe që u mbrojtën pasi që atyre iu bë e padrejtë. E ata që bënë zullum do ta kuptojnë se ç’përfundim i shkojnë (ç’dënim të ashpër ose ç’vendi në Xhehennem do t’i nënshtrohen).pos atyre (vjershëtarëve) që kanë besuar, që punojnë vepra të mira, e përmendin shumë Perëndinë e që ndihmohen – pasi u është bërë padrejtësi. E, me të vërtetë, zullumqarët – do ta dinë se në çfarë mundimi do të kthehen (pas vdekjes).Me përjashtim të atyre që besojnë dhe vepra të mira punojnë, dhe që e përmendin All-llahun shpesh, dhe dalin ngadhnjimtar pas padrejtësisë që u bëhet. Mizorët do të marrin vesh se në çfarë humnere po hyjnë.